Sardinië

Sardinië hoort bij Italië, maar het wijnverhaal staat op zichzelf. Het eiland heeft zijn eigen druivennamen, een Spaanse voorgeschiedenis en overal wind. Dat laatste is geen detail: de zeebries koelt de nachten af en houdt de wijnen fris in een klimaat dat daar van zichzelf te warm voor is.

Wind, zon en arme bodems

Het klimaat is warm mediterraan met een lange, droge zomer. Wat de wijnen overeind houdt, is de combinatie van zeewind en koele nachten. De bodems verschillen sterk: graniet in het noorden, kalk en klei in het midden, en diep zand langs de zuidwestkust. Beplanting is er vaak laag en wijd, zodat de stokken de droogte aankunnen.

Vermentino en de enige DOCG

Vermentino is de belangrijkste witte druif. In het noorden ligt Vermentino di Gallura, de enige DOCG van het eiland, op verweerd graniet: strakker, mineraler en geconcentreerder. De bredere Vermentino di Sardegna DOC dekt het hele eiland en levert het volume, fris en fruitig en bedoeld om jong te drinken. Beide eindigen met die typische ziltige, bitteramandelige staart.

Cannonau is Grenache

De belangrijkste blauwe druif heet hier Cannonau en is hetzelfde ras als Grenache of Garnacha. Over de vraag waar hij precies is ontstaan wordt nog gediscussieerd, maar de stijl is duidelijk: rijp rood fruit, kruiden, medium tannine en flink alcohol. Cannonau di Sardegna komt van het hele eiland, met de streek rond Jerzu en de Barbagia in het bergachtige binnenland als klassieke adressen.

Carignano op ongeënte stokken

In het zuidwesten, in het Sulcis, staat Carignano op diep zand. Die bodem hield de druifluis tegen, dus daar vind je nog oude, ongeënte stokken in de lage alberello-vorm, deels als bush vines in de duinen. Carignano del Sulcis geeft daardoor een dieper, steviger en verrassend fijn rood, waar de druif elders vooral bekend staat om ruwe tannine.

Vernaccia, Torbato en de Spaanse erfenis

Twee specialiteiten om te kennen. Vernaccia di Oristano is een oxidatieve witte wijn die onder een gistlaag oud wordt, vergelijkbaar met de manier waarop sherry rijpt. En rond Alghero, waar nog Catalaans wordt gesproken, maakt Torbato een frisse, iets zoutige witte wijn. Die Catalaanse namen zijn geen toeval: het eiland stond eeuwen onder Aragonese en Spaanse heerschappij, en dat is in de wijnnamen blijven hangen. Verder tegenkomen: Nuragus, Monica, Nasco en Malvasia di Bosa.